Ik zit alweer in de derde week van het nieuwe studiejaar en ben weer helemaal druk met alle vakken en allemaal leuke dingen. En ik ben superblij om te kunnen schrijven dat ik me goed voel!

Ik heb natuurlijk veel te doen voor m’n studie maar tot nu toe gaat het allemaal goed is het voornamelijk interessant en leuk om aan te werken. Ook heb ik allemaal andere gezellige middagen en avonden! Gezellig met vrienden en huisgenoten feesten en uiteten gaan!

Ik ben begonnen met het schrijven van deze blog toen ik in m’n studentenhuis was. Afgelopen weekend toen ik op zondag terug reisde naar Eindhoven, heb ik toen ik in Eindhoven aan kwam voor het eerst een berichtje gestuurd: “Ik ben weer thuis!” Hiervoor stuurde ik altijd “Ik ben weer in Eindhoven” en kon ik nog niet zeggen dat Eindhoven als mijn thuis voelde. Dat voelde ik toen voor het eerst en ik ben zo ontzettend blij om dat op te kunnen schrijven!!

Ik heb eindelijk ECHT het gevoel dat ik thuis ben en heb nu gewoon twee plekken die mijn ‘thuis’ zijn. Dit wil natuurlijk niet meteen zeggen dat ik nooit meer heimwee ga hebben maar ik heb het gevoel dat dit een mega stap in de goede richting is en ik word er in ieder geval nu super vrolijk van!

Waarom heb ik eigenlijk heimwee? Waar komt het vandaan en waarom kan ik het gevoel niet gewoon uitzetten?

Vorig jaar tijdens de vakantie heb ik bij mijn eerste kijkavond een kamer gekregen. Al vanaf het begin van het jaar ben ik daar superfijn ontvangen en heb ik me bij mijn huisgenoten op mijn gemak gevoeld. Ook leerde ik tijdens de introductieweek leuke mensen kennen. Mijn zus woonde al in Eindhoven dus dat maakte het ook extra gezellig om daar te gaan studeren. Maar waarom kreeg ik dan toch heimwee?

Het hele jaar heb ik me afgevraagd hoe dat gevoel komt. Ik had super lieve vrienden gekregen, mijn zus was in de buurt en ik werd ook heel fijn ontvangen door haar vriendengroep, mijn studie beviel heel erg en ik had een heel fijn huis om in te wonen. Hoe kon ik met zoveel positieve dingen om me heen zo’n vervelend gevoel hebben?

Eigenlijk weet ik het antwoord nog steeds niet. Het is natuurlijk best wel wennen om m’n leven thuis en op m’n middelbare school achter te laten, maar ik kreeg er zoveel leuke dingen voor terug. En het meest frustrerende van alles? Ik kan niemand de schuld geven voor mijn gevoel. Ik heb zelf dit gevoel en niemand heeft er voor gezorgd dat ik me zo voel behalve ikzelf. Dat is echt heel raar om te bedenken. Als ik zelf de heimwee heb ‘veroorzaakt’, waarom kan ik het gevoel dan niet ook zelf uitzetten?

Ook hierop heb ik voor mezelf geen antwoord. Wel ben ik er inmiddels achter dat ik me minder moet bezig houden met die vragen, en meer moet concentreren op het accepteren van het gevoel. Op het moment dat ik geaccepteerd heb dat ik heimwee heb, denk ik dat de helft van het gevoel al is verdwenen. Met dat proces ben ik momenteel bezig.

Hoi allemaal! Welkom op mijn blog!

Ik ben Puck. Ik ben 19 jaar en studeer sinds 2018 Bouwkunde in Eindhoven aan de Technische Universiteit. Hierdoor moest ik zoals vele studenten op kamers gaan wonen, want ik woon helaas niet in de buurt van Eindhoven. Vanaf het begin van mijn studie heb ik last van heimwee. In het begin had ik het zeker verwacht en probeerde ik er zo goed mogelijk mee om te gaan. Gelukkig ging het langzaamaan over rond Kerstmis. Helaas is het in maart uitgegaan met mijn relatie en dit heeft de heimwee gevoelens weer aangewakkerd.

Vanaf maart tot het einde van het studiejaar heb ik heimwee gehad. Langzaamaan begon ik ook lichamelijke klachten te krijgen, zoals slecht slapen en me ziek voelen. Ik linkte het zelf al gauw aan stress omdat het mijn eerste studiejaar was en ik graag wilde presteren. Ik heb meerdere keren met een professional gepraat en het lijkt er nu op dat de lichamelijke klachten een reactie zijn op mijn heimwee.

Ik heb voor mijn gevoel door het jaar heen veel dingen geprobeerd om te zorgen dat de heimwee over ging. Tevergeefs, helaas. Er wordt vaak gezegd dat ergens over schrijven waar je het moeilijk mee hebt, kan helpen. Vandaar dat ik deze blog ben begonnen.

Door middel van mijn verhalen wil ik anderen helpen met hetzelfde probleem. Veel meer mensen hebben heimwee dan bekend is, maar het wordt nooit openlijk besproken omdat het een soort taboe lijkt te zijn. Ik wil dit taboe doorbreken met mijn blog. Ik vertel mijn verhaal omdat ik me niet schaam dat ik heimwee heb en ik hoop dat hierdoor meer mensen erover gaan praten. Ik hoop dat mijn heimwee hier snel mee weggaat, en dat ik misschien wel kan zorgen dat dat bij andere mensen ook gebeurt!